Psihofarmakoterapija

Opis

Psihofarmakoterapija krupnim koracima ide napred od pedesetih godina prošlog veka kada se igrom slučaja došlo do lekova koji su prvi put u istoriji čovečanstva bili efikasni u tretmanu najtežih duševnih oboljenja.

Danas psihofarmakologija raspolaže specifičnim, selektivnim i planski sintetisanim lekovima za koje se precizno zna na kom molekularnom nivou deluju, za koje ciljne simptome i koje duševne poremećaje.

Nesumnjivi su i izuzetni uticaji psihofarmakologije i samim tim psihofarmakoterapije, na razumevanje etiopatogeneze psihijatrijskih bolesti. Kontinuirano usvajanje novih saznanja o psihofarmacima unapredilo je lečenje, vratilo duševne bolesnike u sopstveni životni milje a biološka psihijatrija promovisana je kao ključna grana psihijatrije. Otuda potreba da se o lekovima u psihijatriji mnogo više zna i da se mnogo šire razmatraju nego pre desetak godina.

Monografija Psihofarmakoterapija – odabrana poglavlja, koju čitaoci imaju u ruci, pisana je sa idejom da na jednostavan i jasan način, kroz odabrana poglavlja upozna studente medicine, psihijatre, lekare opšte medicine, farmaceute i specijaliste srodnih disciplina sa mehanizmom delovanja psihofarmaka, njihovim indikacijama, terapijskim i neželjenim dejstvima. Psihofarmakologija je ogroman prostor sa informacijama koje se stalno usložnjavaju i nije jednostavno naći pravu meru između najnovijih otkrića, teorija i uputstava za primenu lekova u praksi. U knjizi Psihofarmakoterapija predstavljena su odabrana poglavlja koja bi mogla terapeute praktičare da upute u veštinu lečenja i da pruže dovoljno podataka o farmakokinetici, farmakodinamici i funkcionisanju neurotransmitera. Bez bazičnog pristupa funkcionisanju lekova i transmitera u centralnom nervnom sistemu ne mogu se razumeti ni mehanizmi delovanja, ni klinička primena psihofarmaka.

Psihofarmakoterapija predstavljena je poglavljima – anksiolitici, antidepresivi, antipsihotici i psihostabilizatori jer su to dominantne grupe lekova u psihijatriji. Poglavlja o interakcijama psihotropnih lekova i primeni psihofarmaka kod pacijenata sa rizikom psihijatrijskog lečenja (žene u generativnim periodima, stare osobe, pacijenti sa oboljenjem bubrega i jetre) čine da je materija.